فس فس نه از فس که بسی هجو و رذیل است؛ ندایی که شریف است و ظریف است ؛که هر گرم به سردی بنشیند بر خاسته صوتی چو از این دست ، لحنی که نه حال است و نه قال است و میانست.

مبهوت و چه مسکوت، زان پس همه جمعیم و نشسته به سر جای خود و حیران اطوار خود و سرگشته کار خود و مایع به انبان خودیم.

تا چرخ زند به سیب گردون و ان خفته کرمش به درون و از پیچش و گیجش بیفتد به برون و ما هم نگران منتظر طالب خویشیم.

تا کی رسد و؟ پتک بر سزند و؟ دست به گردن کشد و؟ شرب دایم کند و هویت از من برد و

نوای عارقی از دل چو سر داد        کما فی السابقم بر جای بنهاد

کهی که شد درشتی ریزو ریزی چو ریزک،  مبارز خس شد و ازاده خاشاک ، چه بس بطری بر این راوی ملیجک

القصه ؛کت بسته و دل خسته و تن شسته و شیره جان رسته ،

اینبار به جایی نه که معمول و نه معلوم و نه مفهوم ؛به درک من عاجز و نه مفعول که فاعل؛ من باقر، نه باقر به علوم نه نجوم و

راهش که ظلوم است       مفعول که مظلوم است   هل دهنده معلوم است    ان قاضی معروف است 

ان رونده بی کس و تنها ،ان الت بی گناه دیروز ،ان رانده ز درگاه ،ان مسقط در چاه

ان شیشه نوشابه ساده،      فارغ ز همه هم نر و ماده

منم بلور پاکم، از تبار خاکم، همان خاک که خس شد، همان خاک که کس شد، همان کس که نماند به که ؛ریز و درشتش و اگر مغموم و مظلوم به در شد

بدان شیشه نبودم و نمانم    نماند زپدر هیچ نشانم  که اینبار با شکسته جانم     بر مقعد چون تو روانم .

هر نفسی که فرو می رود سموم بر حیات است و چون بر می اید رکوب است بر اشک کباب ؛پس در هر نفسی دو نکبت موجود است در ولایت این ولی و بر هر نکبتی لعنتی واجب

                        از دست زبان که براید                  کز عهده لعنش به دراید

                        اذا وقعت الواقعه     لیس لوقعتها کاذبه     خافضه رافعه

                        خلق همان به که زتقصیر وی    زورق سبزی به سرش اورد

                        ور نه سزاوار سخوفیتش         کس نتواند که به جای اورد

باران زحمت اشک اورش همه را رسیده،و خوان ذلت سیاه چاله اش بر همه جا کشیده.

پرده ناموس بندگان به خطایی معدوم دریده،و ظالم به جای مظلوم گزیده

                        ای رذیلی که از خزانه نفت     روس و لاتین وظیفه خور داری

                        چین را چگونه کنی محروم     تو که با دشمنان این نظر داری

فراش نماز جمعه را گفته ،تا فرش زمردی نگسترد،و دایه ابر اشک اور را فرموده تا

 چشم بنات و نبات را در مهد زمین به تراخم اورد.

درختان را به خلعت نوروزی قبای سبز ورق در بر نکردو انچه کردند به در کرد به زور

(ما را رم از ان شد که این مال رمضان شد اما مال هرکس محترم است و ما عاریه کنان  ذوقیم به افتخارو بالندگی).

دیری این می خواندم و کتابت می کردم به جد ،و هیچ ندانستمی از مغز غیر جلد

( هر که از در تصدیق وتسلیم در آید وی را از سه شربت یکی دهند:

یا شربتی از معرفت تا دل وی به حق زنده گردد

یا شرابی که جان از وجود او مست وسرگشته گردد

یا زهری که نفس اماره در زیر قهر او کشته گردد.)

به مهمانی طلاب نظامیه الفارغیه الاسلامیه که جمع آداب و فضل اصحاب بود، خوانده شدیم و خوانده شدیم بر خوان نعمت محمل مولتی میلیونر آقازادگان.

از اشربه و اطعمه، کم نبود هیچ، زیاده بود از همه،

شراب تمام و کباب و طعام حلال و حرام اگر جمع کردندی نرسیدی به گرد ره این سفره که پهن کردندی

کام به نیام الکن، بصر به سر هر چند اکحل ،گویا اکمه

و این بدان ؛که دیده ندانستم و حال می شنوی به وصف ؛

جمع بود ،سفید و سیاه و میانه از اکناف ،محرم و نامحرم و درهم اکتاف

سمع چون شمع آب شدنش تجربه می بود از نه خوش الحان نه بل الطاف، نه شایسته خطاب به القاب مطربانی چون علیشمس و ساسی مانکن و تهی و این قسم اشخاص.

بر خوشی و دور زمانا خوشی ،می گذشت تا که آن نجیب زن هیچ به تن بر آمده باسن درخشنده چون کفن، هر سه توامان گرفت به شربی و قربی یک شب.

شربتی نوشیده که ان شاءا... softdrink بوده باشد (دیده را لا اله الا الله، ندیده را دوباره همان لا اله الا الله)

تا که سرگشته و شیدا شود حاصل به او، که شد: البته به زیادت، دارلشفا بردند به علاجت، که میسر نشد سلامت و ناگزیر معده شستند به طهارت، زنده شد دل به معرفت و چشم به رویت، نه به وعده پیر طریقت به حق، به مسامحه به خلق.

جویای احوال گشتیم ؛طبیبان عرضه داشتند به تمام سرگشته گشته و این اوج عروج است، انالحق گفت هم اعتنا نکنید، مپندارید خروج است و آن سیاح بیدار طریق، آن غواص دریای حقیقت، عرفانش آلزایمر لقب نهند و  به علم طب وتصوف و شریعت ؛که تا آن زمان هیچ شیخی از تبار شیوخ الاقطاب به چنین لقب مزین نکرده بودند به معراج و العارفین و احوال الساجدین نظر کردیم غیر این مشهود نشدمان که او مبدا الکاشف عرفان آلزایمر ی است.

آن شرف اکابر و آن مشرف خاطر، آن غایت معرفت و نهایت حیرت، مبهوت به نظاره بود و همگان را جلوه حق می دید و آن شد که به همه می خندید.

بعضی به صفای ملاقات نمی پذیرفت و به اشارتی ظریف اشعاری کنایی می سرود که فلان شخص مورچه داره، به رهبری متوسل به استفهام از جمع می شد که کجا داره؟ جمع طلاب بی بصر چه گوید در تاثیر و اثر، مریدان که عاجز می دید می فرمود اینجا و اینجا و اونجاش داره و مکررا به وصل، کلام منقطع نمی کرد مگر در مزمت بی عاری و بی کاری، درویش را از کشکول و دریوزه منعی نمی خواند برین منوال وبدین مقال و به چنین قرار که وصفی و مدحی از مفاخری چون عمو سبزی فروش که شهیر عرفان عملی است و فقیه فهم نظری و صاحب کسب دنیوی چنان که ترب را به یک رب می فروختند و نعنا را تنها و قص علی هذا ...

و سه روز بدین منوال گذشت و سوم شب ،نوبت طعم شراب طهور، به سوم اثرش رسید.

چنان زهری حق به دست اجلش نوشاند که نفس اماره و لوامه و بود و نبود و سرخ و کبود و فی ها خالدونش را بکشت.

انا لله وانا الیه راجعون

نه خری آمد نه خری رفت، بله درست حدس زدید از تشییع جنازه مادر بزرگم می ایم

چه زنی چه شیر زنی چه..........

هرچه بگویم، چه بگویم؟ که خودش چه شیرین در فشانی می کرد، زبان حالش بود و ورد کلامش:

تشییع علوی تشییع رسم است و تشییع صفوی تشییع اسم.

تشییع علوی تشییع انسانیت است و تشییع صفوی تشییع قومیت.

باید بسرایم، مرثیه و ماتم عظمی را، که پنهان در قلب مجروح من است، چگونه به عالم بیان حاضر و عارض شوم مکنونات قلبی، که درنگی پیش خود به چشم خویشتن دید که جانش (چون فشنگی) می رود.

شعری خواهم سرود:

هر که آمد عمارتی نو ساخت                                 رفت و منزل به دیگری پرداخت

این شعر تمام فضای کوچک ذهن بزرگم را پوشانده به سیاهی الام، ولی فی الحال مجالی برای افکار پوچ و حزن و اندوه نیست، من به حب نسبیت با او و قومیت با او فراموش کنم نجات انسانیت میسر از او را؟

رسمش که دهشتی بود گذارم و اسمش که بی بی مشتی بود بردارم؟حاشا و کلا

طرح ضربتی اشتغال شپش های ساکن به اسفل سافلین جیبمان را با حفظ سمت به مشغله قاب بازی عمیلیاتی می کنیم می دانید که غدار زمانیست .

فرمودید مظنه خانه مرحومه مغفوره تازه در گذشته کذا چند است ؟

باری سبک به خورجین، تنی نحیف و بستی ضعیف، عالم عالم به مختوم محکوم از ازل؛ جمع کردن و ترک کردن و درک کردن که نداشت.

دوستان احیا شدند به لبخند توام با سرفه ام که عمق دوستی ها اینجا کمی نزدیک به هیچ است.

شاید تقدیر این بود که سوغاتی بدیع با خود ببرم از فرنگ؛ خورجین خالی پر می شد از هر متاعی به اسم سوغات؛ خالی امدم که پر برگشتم به هیچ.

هر که یادگاری داشت از وطن شب های پانسیون پر بود از تماشای یک فندک، کیف پول، گردن اویز و بعد اهی و خاطراتی که دوان دوان نم می پاشیدند به چشم و می رفتند به پیوست قافله رویا؛ گاهی به تصنیفی سوار بودند یک یک جمع محصلان غربت نشین، گرد ره دیار می بوییدند و تن به تن یار کودکی می تنیدند که باد نیشخندی به دریای حجب ان روزگاران کشتی سر تکان می داد و بعد ساحلی ارام و فکورانه؛ من کجا؟ اینجا کجا؟ زینت کجا؟ ماریا کجا؟

به طمع نورپردازی ایفل امدیم، برنداشتیم و چراغ زنبوری از کف گذاشتیم، گذاشتیم و گذشتیم از هرچه بودمان می کرد، امدیم به خوی شان بیامیزیم نابودمان کرد .

بی خویش و تنها خویش، خویش خویش به که بیاویزیم جز خالق خویش.

گذر نامه ای به ورق 24  ممهور به ایدز کردند و ضمیمه به مدرک master از دانشگاه معتبر سوربن؛ این بود برگ عبور و جواز اقامتم به دیار جاودان عدم.

از او که می شود و از ان که نمی شود. تحول اقتصادی از امیر کبیر تا حالا معطل مانده، د تصویب کن؛ خراب شود مجلس، این خانه بر سر ملتش.

دیده بان حقوق بشر ایران را رصد می کند؟ همه جا را؟ بهارستان را هم؟ یعنی کامل می بیند؟ یکباره بگو هیچ راه ندارد و بریز اب پاکی را به دست و خلاص.

خدا رحمت کند لیاخوف روسی را، ببین دست محمد علی شاه چقدر باز بود بست به توپ این خانه فساد و تفرقه را، بعد نشست پشت قطار پیشرفت حالا نرو کی برو

به همین سادگی به همین خوشمز گی.

وقتی فیلم یعنی یک لشکر چهره و دیگر هیچ اما با صفی پیچ در پیچ، وقتی دوچرخه  یعنی هرگز در حمل و نقل، وقتی سازمان تربیت بدنی یعنی صد میلیارد و یک طلای المپیک، وقتی رکود مسکن یعنی دستاورد، وقتی صادرات ناموس و سرمایه یعنی گسترش همکاری با خلیج بعد از همیشه عرب، وقتی دکتر یعنی دکتر کردان ، وقتی اسطوره یعنی خداداد در کمیته انظباطی، وقتی نان و چای بی پنیر در پرواز چارتر یعنی هزینه کم در سفر های چند میلیاردی، و سالی را پر از دلایل برای شادی و حرکت در مسیر پیشرفت دیدن .

ضرورت اصلاح الگو ی نه تنها مصرف بلکه پشرفت را بیش از پیش احساس می کنیم.

که ما راه را عوضی نمی رویم بلکه عوضی راه می رویم. (این جمله از من نیست یکی گفت و رفت).

دولت مردمی خدمتگذار عدالت محور مهر پرور متواضع فروتن خاکی، خاکی اینبار نه مستقیما بلکه توامان با سیب زمینی به سر ملت کرد.

ملت غیور اگاه فهیم و همیشه در صحنه سر را به جلو برده کمی گردن را خم کرده تا قطار پیشرفت کذا به سرعت بگذرد از روی گردنشان ان شاا....  وحماسه ای دیگر بر لوح زرین افتخارات این مرز و بوم رقم بخورد (یعنی حذف اکثریت کاملا تعطیل جامعه).

وای کاش روزی در جهت تسریع حرکت این مرکب فوق صوت، صدای ترکیدن سر اقلیت روشن را هم می شنیدیم در گذار عبور مسیر ریلش از گردنشان...

(در شیراز و برخی روستاهای اطراف دولت اقدام به سیب زمینی پراکنی کرد این هدیه کاملا مناسب شب عید به قراری کیلویی یک رای به فروش رسید تا ملت حالا دیگر با امید ؛ {نه والله ،ان ماهواره لعنتی رو نمی گم} بی هیچ دغدغه ای با سیب زمینی از مهمانان نوروزی خود پذیرایی کنند) .

پیشه خود سوزی، سم است به افت بیشه تن دوزی به دنیا.

دستی پر از نغز سنگین،سخت زمینی بود،عیار شدم بر مال بر خود،دست شستم از دست مایه ،دستی پر از هرز سهل خدایی شد.

ما گل اتش به خود می تنیم و غیر حرم گرمش به خود می خرد در گیر و دار حالیم و از غیر سر در نیاریم.

بختیار گفت هر کس اکثریت داشت حکومت می کند.

فرماندار نظامی تهران اعلامیه ای مبتنی بر باز داشت علی اصغر حاج سید جوادی صادر کرد.

به تصویب دولت بختیار ۲۰۰ تن از وزیران کابینه های قبلی و سرمایه داران ومدیران بانکها هم صادر شد.

در مدرسه علوی و با حضور خبر نگاران حکم نخست وزیری بازرگان داده شد در این مراسم رهبر انقلاب گفت ملت درباره دولت بازرگان از طریق مطبوعات وتظاهرات ارام نظر بدهد.وبازگان اظهار داشت کابینه من سایه وخیال نیست خیلی هم جدی است.

بختیار اعلام داشت دولت موقت را تا شوخی است می پذیرم.

فلسفی واعظ پس ار ۸ سال سکوتدر پی ملاقات امام در مدرسه علوی به منبر رفت.

ایت الله طالقانی اعلام کرد ما رهبران اسلامی داعیه حکومت نداریم.

سخنگوی وزارت امور خارجه امریکا از پاسخ به این سوال که ایا دولت امریکا هنوز از بختیار حمایت می کند خودداری کرد.

ستاد ارتش اعلام کرد که هرکی در صدد تضعیف روحیه یا در مقام تهدید پرسنل نظامی براید برابر مقررات تحتد تعقیب قرار می گیرد.اشاره اعلامیه به سخنرانی حجت الاسلام خامنه ای است که به نمایندگی از سوی امام روز ۱۴ بهمن برای پرسنل سازمان جغرافیایی ارتش سخن گفته بود. 

سال نو مبارک.

در پی جشن و سرور و پایکوبی خود جوش و مردمی من هم به سیل خروشان هم وطنان کثیرم پیوستم و در میان هل هله و غریو شادی میلیون ها نفر نجوای خرد شدن برگ های پاییزی را به زیر مصداق تبرجم (پوتین) می شنیدم .

و با سوالاتی که در مخیله می گذشت همسفر شدم:

۱. مختصات نقطه وقوع سر ایران چیست؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش سرش کجاش است؟)

۲. چه مواردی باعث بلندی آن می شود؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چه چیز هایی موجبات حرکت رشد گونهُ سرش می شود؟)

۳. چقدر جهش لازم است تا سر را برای موصوف صفت بلند شایسته بدانیم؟

(یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چقدری بلند شود می گوییم بلند شده؟)

۴. این بلند شدن سر را فقط رییس جمهور می فهمد یا همه حاضران در ایران متوجه خواهند شد؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش اگر سر ایران است پس همه ایران بلند شدنش را حس می کند اگر فقط آقای رییس جمهور می فهمد پس سر خودش بلند شده که بدا به حالمان تا کوتاه شود دوباره)

۵. البرادعی چه رابطه ای با بلند شدن سر ها می تواند داشته باشد؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چطور سر کل ایران بلند شده که ما خودمان نفهمیدیم اما البرادعی از آن سر دنیا گزارش بلند شدن سر ما را می دهد؟)

۶. سر با زیر سر چقدر فاصله دارد؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چطور یک گزارش هم می گوید سرش بلند شده هم می گوید زیر سرش بلند شده؟)

نکته !!٬٫¤٪×،*()ـ+"!

 گزارش را از بالا به پایین که بخوانیم زیر سرش بلند شده که دنیا برایمان این گونه می خواند (دنیا منهای کاسترو و چاوز و ارتگا)

همان گزارش را از پاین به بالا بخوانیم خود سرش بلند شده که دولت فخیمه عدالت محور برایمان می خواند.

انتخابات صندوق های پر از خالی یا پر از حضور واقعی یا آماری پر از سر در گمی

جشنواره فیلم فجر و جوایز به حق یا ناحق چه فیلم هایی سال آینده پرده های نقره ای سینماهای ورشکسته ما را رنگی می کند این رنگ امیزی رونق هم می دهد؟ اسکار هم در راه است فیلم طنزی  که در مورد فیلم ۳۰۰ ساخته شده چه هدفی را دنبال میکند؟ خودی است یا بی خودی فکر میکنیم خودی است یا کلا بی خود است؟ رد صلاحیت ها چه چیزی را ثابت کرد؟ تغییر سن رای دادن قبل ازهر انتخابات عملی سیاسی است یا واقعا فکر میکنند میبینند قبلا اشتباه میکردند حالا درستش را پیدا کرده اند؟ راهپیمایی ۲۲ بهمن خوب بود بد بود از وسط به کدام طرف بود بود نبود راهپیمایی را میگویم خوب تصاویر تلویزیونی که بود. فرح و بنی صدر در صدای امریکا چه گفتند اصلا چرا چیزی بگویند که چه؟ خوب شاید هم خوب گفتند اصلا به من چه؟ ما نمی نویسیم نمی توانیم نمی دانیم وقت نداریم موضوع نداریم خواننده نداریم امید نداریم یکی را نداریم همه را نداریم چه فرقی میکند حالا کمی اراجیف که پیگیری نمیخواهد میخواهد خودت پرو پیگیری کن

اخه این همه مناسبت رو سرم تلنبار شده بود سنگینی میکرد

حتی بدون آنکه بدانیم دیر می شود، دیر می شود

و همه چیز آنقدر سرد و طبیعی جلوه می نماید که گویی از ابتدا دیر شده بود

و انگار دیریست که زود دیر شدن رسم زمانه شده است

امان که تجربه ها را همیشه دور از دیر شدن تقسیم می کنند

و جوانی و قدرت را قبل از آن

باز هم دیر شد

ومن دور از دیار

امن خود تنهای تنها

دوست عزیز از اینکه باحوصله نظر دادید تشکر می کنم

اما باید بگم من کجای اون مطلب پیامبر رو متهم کردم اگر اتهامی بوده حتما مورد اتهام هم باید هنوز تو اون پست باشه چرا بی دقتی می کنید حتی از کوچکترین اظهار نظرشخصی اجتناب کردم اون پست جدای از فکریست که در ذهن شما ایجاد می شه و من مسولیتی در اون باره ندارم جدای از همه این مسایل فرمایشات شما تکراری بود. من در مطالب گذشته در بحث بررسی تعدد زوجات نمونه مشابهی از آنچه شما درباره دلایل تعدد آورده اید عرض کرده بودم مگر من دروغی به رسول خدا بسته ام که این طور بر افروخته اید ازدواج ام المومنین حفصه با پیامبر در تاریخ به ثبت رسیده دلایلش هم هرچه بوده ما اظهار نظری نکردیم.

کمی تامل و تعقل را چاشنی تعصب کنید

با هم اندیشیدن را بر قبای اندیشه ای نو بدوزیم

میون این همه امام و پیامبر که در دستگاه پر کرامت هیچ کدومشان آبرو و اعتباری ندارم دست به دامان بی دستی شدم تا شاید دست تنهایی هام رو بگیره

خدایا مارا نه آنچنان که هستیم که هیچ نیستیم آنچنان که تویی که همه چیزی ببخشای و بیامرز

یا عباس

بخشی از بحث تعدد زوجات به بررسی دلایل پذیرش آن در قانون ما می پردازد که یکی از این دلایل سنت نبوی است پس برای روشن شدن این سنت در زندگی پیامبر ناچار به کنکاش در تاریخ بودم سعی می کنم قسمتی از تاریخ همسران پیامبر را به اختصار و سریالی ارایه دهم.

حفصه دختر عمربن خطاب از قبیله نی عدی مادرش زنب بنت مضعون تولد وی ۱۸ سال پیش از بعثت است او نخست به عقد خنیس بن حذافه در آمد با ظهور اسلام مسلمان شدند و به مدینه آمدند خنیس در جنگ بدر دار فانی را وداع گفت پس از آنکه عده حفصه تمتم شد مدتی نزد پدر ماند چون شوهری بر وی یافت نشد عمر نزد عثمان رفت و پیشنهاد ازدواج با حفصه را داد عثمان نپذیرفت عمر نزد ابوبکر رفت وضمن گله از عثمان به ابوبکر هم پیشنهاد همسری با حفصه را داد وی نیز نپذیرفت عمر غضبناک از هر دو نزد رسول خدا {ع} رفت ناراحتی خود را بیان داشت ضمن پیشنهاد به پیامبر و او حفصه را با مهر ۴۰۰ دینار به عقد خود در اورد.

در تاریخ آمده که:

حفصه با پیامبر سر ناساز گاری داشت و محمد وی را طلاق داد اما با وساطت دایی هایش دوباره او را قبول کرد. وی در گروه عایشه بود و در واقعه جمل وقتی از جنم علی و عایشه خبر یافت جشن برپا کرد اما چون ام کلثوم را در مجلس یافت شرمنده شد و از وی عذر خواهی کرد.

وی در سال ۴۵ هجری در گذشت و مروان حکم بر وی نماز خواند ودر قبرستان قبیع به خاک سپرده شد.  

دم غروب میان حضور خسته اشیا

نگاه منتظری حجم وقت را می دید

و روی میز هیاهوی چند میوه نوبر

به سمت مبهم ادراک مرگ جاری بود

و بوی باغچه را باد روی فرش فراغت

نثار حاشیه صاف زندگی می کرد

و مثل باد بزن ذهن سطح روشن گل را

گرفته بود به دست

و باد می زد خود را

اما تعریف خانواده ...

کاش می شد دستها پل می شدند      خار و گل رو به تساهل می شدند

کاش می شد دستها پل می شدند     گرم و محکم از نظر گم می شدند

کولی عاشق ،برویش می گذشت        گریه میرفت و سعادت می نشست

پرهام

اشکم ثمر ندارد              کویر کینهُ عشق 

اتش گرفته بی دود          خشکیده هیمهُ عشق 

اه خود افت شده              ترسیده دیدهُ عشق

اری به دل نرفتم              در نار بیشهُ عشق

کرم تنش بال شد               در ریشه ریشهُ عشق

چون سر کنم به حسرت؟     بی سر بریدهُ عشق             پرهام

شاید در بادی امر این تفکر ایجاد شود که این ماده اولین بار است که در نظام کیفری ما ایجاد شده

اما ما مصداق چنین ماده ای را در قانون سابق نیز داشته ایم بلکه شدید تر.

ماده ۱۷۹قانون سابق که مربوط به قبل از انقلاب است.

۱. اگر شوهر زنش را با یک مرد اجنبی در یک فراش یا در جایی که به منزله یک فراش است بیابد هر

هر دو یا یکی از انها را بکشد معا ف از مجازات است

۲. اگرکسی خواهر یا دخترش را در همین وضعیت ببیند وبرایش مشخص باشد بین انها علقه زوجیت نیست یکی یا هر دو را بکشد مجازاتش ۱ تا ۶ ماه حبس بود واگر مرتکب ضرب و جرح می شد ۱۱روز تا۲ماه حبس

هرگاه مردی همسر خود رادر حال زنا با مرد اجنبی مشاهده کند و علم به تمکین زن داشته باشد می تواند در همان حال آنان را به قتل برساند. حکم ضرب و جرح در این مورد نیز مانند قتل است.

اجنبی / یعنی هر فردی غیر شوهر

منظور از تمکین زن / یعنی زن با رضایت به زنا مشغول باشد.

در حال / قید زمانی است که مرد را محدود به زمان زنا می کند پس آنچه از قانون بر می آید این است که اگر شوهربعد از فعل وارد شود هر چند برهنه باشند وشرایط و قراین کاملا دال بر انجام زنا قبل از ورود او باشد دیگر از شمول این ماده خارج است و شوهر حق قتل زن و مرد را ندارد.

علم به تمکین / که مانع بزرگی برای کشتن زن محسوب می شود یعنی اصل بر این است که زن به اجبار در آن حالت قرار گرفته ومرد باید اطمینان داشته باشد که زن با رضایت تن به زنای غیر داده و بار اثباتی این موضوع یعنی رضایت زن در دادگاه بر عهده مرد است و وی باید ابراز کند چگونه یقین بر او حاصل شده که زن راضی به زنا بوده و به دادگاه هم این را ثابت کند.

مشاهده / فقط رویت عینی را شامل میشود و اگر به واسطه فیلم یا عکس یا از این قبیل باشد مجوز کشتن نخواهد بود هر چند فیلم را به طور زنده ریا پخش مستقیم رویت کند.

برخی از فقها قید عدم محرم بودن را نیز بیان کرده اند.
هر کس جوانی را که محرم او نیست ببوسد تعزیر می شود.
قصد شهوت یک امر درونی است وحتی تشخیص ایجاد شهوت حال معلوم نیست قانونگذار ما چگونه و با چه ادله ای قصد یاری قاضی در تشخیص و انطباق این فعل با این مجازات را دارد؟
یا بهتر بگوییم قانونگذار قانونی نوشته که خود امیدی در اجرا یا اعمال آن نداشته

به قول فقها کار عبث و بیهوده ، لهو و لعب است و حرام .
چگونه از فیلتر شورای نگهبان قانون حرام گذشته الله اعلم.

و در روایت دیگر است:که خداوند عالم لجام و دهانه ای از اتش به دهان او می زند و اتش جهنم برای او مهیا میشود.

ولی اگر چه توبه کند توبه او قبول می شود.

و در کتاب وسایل از اسحاق بن عمار روایت شده است:به حضرت صادق (ع) عرض کردم مردی در حال احرام از روی شهوت پسری را بوسیده است حضرت فرمودند: بر او صد تازیانه بزنید

در توجیه این روایت میتوان اینگونه استدلال کرد که چونکه معصیت وگناه او در حال احرام بود ودر روزها مکان های خاص تادیب تعزیر تشدید می گردد فلذا تادیب تعزیر ان مرد زیادتر شده است.

هر گاه کسی دیگری را از روی شهوت ببوسد تا ۶۰ ضربه شلاق تعزیر میشود.

توضیحات باشه واسه شب

امید آنکه مقبول افتد

ایا قایل به نظارت استصوابی هستید یا استطلاعی؟

جویبار لحظه ها جاریست

چون سبوی تشنه کاندر اب بیند خواب واندر اب بیند سنگ

دوستان و دشمنان را میشناسم من

زندگی را دوست میدارم

مرگ را دشمن

وای اما با که باید گفت این من دوستی دارم

که به دشمن خواهم از او التجابردن

جویبار لحظه ها جاری

م.امید

شب خوش

بیداری زمان را با من بخوان به فریاد

ور مرد خواب و خفتی

رو سر بنه به بالین

تنها مرا رها کن

شفیعی کدکنی

اینکه میگوییم آزادیم یعنی اینکه میدانیم داریم چه میکنیم

 یعنی پیدایش خـواسته ها ی جدید ورای تاثیرات گذشـته ی محدود کننده

ویل دورانت

پروردگار من
برای همه کس
برای همه چیز
برای همیشه
به تو دعا می کنم
دعایی به وسعت حضور درک تو و دیگر هیچ

(در دست احداث)