چند ساعت پیش مشغول مطالعه ی هفته نامه بودم که دو سه تا آگهی عجیب نظرم رو جلب کرد. این شد که گفتم کمی درباره این آگهی ها اینجا برای شما دوستان بنویسم. یاد آوری می کنم که این نوشته ها نظر شخصی من هست و نیت من از مطرح کردن اون ها بیان انتقاداتم هست.

قسمت اول:

بخش اول مربوط به تبلیغ دو بسته نرم افزاری معروف در بازار هست. یکی بسته LORD و دیگری KING هست که عبارت های به کار رفته درآگهی تبلیغاتی این دو بسته من رو متعجب کرد. در آگهی اول یعنی LORD در انتها بیان شده:

قبل از اینکه من چیزی بگم شما کمی فکر کنید… خب حالا که فکر کردین من هم نظر خودم رو بیان می کنم. به نظر من این گفته یک سودجویی محض هست. از این باب که اولا قانونا و شرعا فروش و جمع آوری نرم افزار های دارای Copyright ممنوع هست که همه ما این رو میدونیم. دوما اینکه در حوزه خاورمیانه مگر چند کشور پیشرفته و قابل رقابت وجود داره که ما بخوایم قیاسی این چنینی اون هم برای کاری این چینی داشته باشیم؟! تازه کی رفته سنجیده؟ از طرفی دیگه وقتی توی این ممکلت نرم افزار قیمتی نداره چرا گفته میشه با ارزشی بالغ بر یک میلیون دلار؟! انگار که همه ما صاحب نرم افزارهای غیر رایگان هستیم و هر وقت که اراده کردیم می تونیم اون رو به رایگان داشته باشیم. تبریک میگم دوستان همه شما میلیونر هستین، اون هم از نوع دلاری که معادل وطنیش میشه میلیاردر.

تبلیغ بعدی مربوط به شرکت قدیمی پرند هست که در جمع آوری بسته های نرم افزاری ید طولایی داره. البته این مورد چندان هم عجیب نیست ولی جالب توجه هست. توی تبلیغ مربوطه توی پرانتر قید شده:

به نظر شما منظورشون از حجم واقعی چی بوده؟ یعنی این بوده که بابا واقعا خالی نمی بندیم و اینقدر نرم افزار بهتون میدیم؟ یعنی یه جورایی به صورت غیر مستقیم چون میدونستن که بازار تبلیغات پر از خالی بندی هست خواستن تضمین بدن که ما اینقدر نرم افزار می دیم به شما؟ هر چی با خودم کلنجار میرم که یه آدم مگه به چند تا نرم افزار نیاز داره به جایی نمیرسم جز اینکه به نرم افزار های مورد نیازش نیاز داره نه کل نرم افزار های توی دنیا! بارها و بارها برام پیش اومده که با سیستم هایی مواجه شدم که روش بیش از 5 تا پخش کننده صوتی و تصویری مختلف وجود داشته. بدتر از اون اینکه طرف اومده دو سه تا آنتی ویروس با هم نصب کرده و دادش در اومده که چرا کامپیوتر من اینقدر کند هست؟ خب معلومه چون نعمت های نرم افزاری فت و فراوون هست وفور نعمت توی گلوتون گیر میکنه.

در ادامه داستان به تصاویر اسکن شده دو تبلیغ بالا توجه کنید. برای مشاهده تصویر بزرگ تر بر روی عکس کلیک کنید.

قسمت دوم:

ای دل غافل که تبلیغ بعدی مربوط به یکی از همکاران آزاد کار هست که در قسمت نیازمندی ها درج شده . توی تبلیغ با … هر چه تمام تر نوشته شده :

بنده هم در یک تماس انتحاری با آگهی دهنده تماس گرفتم و خودم رو زدم به کوچه علی چپ و از ایشون سوالاتی پرسیدم. به گفتگوی بنده با این شخص توجه کنید:

- شما توی آگهی تون نوشتین که پروژه های فوق حرفه ای سایت رو یک روزه انجام میدین؟

بله ما نوشتیم…اوممم… خب راستش این یه ترفند تبلیغاتی هست و خب در حقیقت ما یه روزه هم کار رو انجام نمی دیم. ما در حقیقت بیشتر تمرکزمون روی پروژه های چند رسانه ای هست و کار سایت آنچنان انجام نمی دیم.

- می خواستم بدونم طراحی یه برنامه چند رسانه ای فلشی برای معرفی یک فروشگاه چقدر در میاد؟

عرض کنم که بستگی به صفحه هایی داره که قرار باشه توی کار شما باشه. مثلا ده صفحه کار حدود 500 هزار تومن هزینه داره و به صورت فوق العاده حرفه ای براتون انجام میدیم.

- من میتونم نمونه کار های شما رو ببینم؟

ما چون تازه گروهمون رو تشکیل دادیم نمونه کارهامون خب به طبع… میدونین که چی میگم. البته شما اگر سایت بهرام رادان و فاطمه معتمد آریا رو دیده باشین ما هم توی همون مایه هستیم. البته برین این سایت رو هم ببینید که کار ماست و وقتی برین توش دیگه بیرون نمیاید. البته من توی تیم های اون ها بودم ولی خب به دلایلی ازشون جدا شدم.

- حالا این کاری که شما می فرمایین چند هزینش میشه در نهایت و چقدر زمان می بره؟

والا یه کار خوب حدود 500 هزار تومن و یه کار خیلی حرفه ای 800 هزار تومن به بالا. دو هفته ای هم …البته یک هفته ای هم تمومش میکنیم ولی سر دو هفته تحویل میدیم چون ممکن هست توی تبادل و تست و گرفتن مطالب از شما مشکلی پیش بیاد.

- آقا خیلی ممنون من حتما با دوستام گفتگو میکنم و اگر مایل بودیم حتما تماس می گیرم. خدا حافظ .

خب شما چی فکر می کنین؟ از این موارد عجیب چند نمونه دیدین؟ به نظر شما این نوع تبلیغات عوام فریبانه تا چه حد موثر هستن؟ آیا استفاده از صفت های ترین دار نخ نما نشده؟ آیا بهتر نیست از جمله هایی که واقعا با نا خود اگاه مخاطبان سازگاری داره و صادق هست استفاده کنیم؟ اگه همه بهترین هستن کی واقعا بهترین هست؟

مطمئنا برای همه ما پیش اومده که نتیجه کارهامون بعضی اوقات طرف مقابل و خصوصا کارفرما رو راضی و متقاعد نکرده باشه. خب در نگاه اول ممکن این مورد طبیعی به نظر بیاد و با خودمون بگیم که این حق کارفرما هست که به نتیجه مطلوبش دست پیدا کنه. اما چند دقیقه بعد به این فکر فرو میریم که:

خب در حقیقت بعضی اوقات شما کار خودتون رو خوب انجام دادین و این کارفرما هست که بیش از حد متوقع هست و به قولی ملا نقطه میشه. بد تر از اون حالتی هست که شما با یک کارفرمای بعضا نا آگاه مواجه میشین و باید ساعت ها باهاش چونه بزنین که مثل یه کابوس می مونه. در ماجرای این بار ما آقای آزاد کار با همچین شرایطی مواجه میشه. در ابتدا یکی از افراد شرکت کارفرما، آزاد کار رو مورد بازخواست قرار میده که این طرح بر روی نمایشگر من به اون رنگی نیست که من ( یا ما ) مد نظر داشتیم ( این از همون ایراد ملا نقطه ای که کارفرما ها رو باید به زوایای کار واقف کرد هست) . کابوس به اینجا ختم نمیشه و به آزادکار گفته میشه که این طرح شما باید مورد تایید کل کمیته قرار بگیره. همون طور که مشخص هست کمیته از افراد زیادی و با سلایق مختلف تشکیل شده که ممکن ده ها ایراد سلیقه ای رو به همراه خودش داشته باشه و این کار رو خیلی سخت میکنه.

در خاتمه کار هم آزاد کار با دلخوری به خودش میگه که همه تصاویر از اینترنت گرفته شده که جمله ای معنی دار هست. از این جمله میشه چند تعبیر کرد که یکی از اون ها نگرانی بابت دست به کار شدن مجدد و کشیدن طرح از نو هست. چرا که عناصر طرح کنونی همگی از اینترنت دریافت شده و آزاد کار نقشی در کشیدن تک تک عناصر نداشته و بدین ترتیب کار سخت تر میشه و باید از نو به همه چیز فکر کرد. این اتفاق این روزها خیلی شایع هست و مچ خیلی از آزاد کارا حین کار چه خود آگاه یا نا خودآگاه گرفته میشه که براشون دردناک میشه.

منبع

خیال کردین فقط توی ایران سانسور هست؟ نه خیر جانم اون ور آب هم سانسور هست اما به شکلی متفاوت. حتما همه شما به سایت محبوب اشتراک ویدئو ها یعنی YouTube سر زدین. در روزهای ابتدایی که این سرویس راه اندازی شده بود همه به به و چه چه می کردن تا اینکه زمان گذشت و صدای خیلی ها از جمله تولید کنندگان آثار صوتی و تصویری و در یک کلام مالکان آثار مشمول حقوق کپی رایت در اومد. این شد که دست اندرکاران سایت YouTube تصمیم گرفتن که با به اشتراک گذاشتن ویدئوهایی که مشمول قوانین کپی رایت هست مبارزه کنند و مانع این امر بشن. بدین ترتیب YouTube به محض مشاهده نقض حقوق مولفین از جانب کاربران سایت اقدام به حذف ویدئو های درج شده می کنه.

خب تا اینجای کار که چیزه مهمی نبود. قسمت جالب قضیه اینجاست که سایتی اخیرا به نام  YouTomb توسط برو بکس دانشگاه MIT آمریکا راه اندازی شده که لیستی از این ویدئوهای حذف شده به همراه توضیحی مختصر از جانب شخص منتشر کننده در دفاع از عملش تهیه و یا توضیحی الحاقی از جانب اداره کنندگان سایت نگهداری میشه. البته باید گفت که تنها عکس و یه توضیح از ویدئوها قابل دسترسی هست و مشاهده ویدئو حذف شده امکان پذیر نیست. بدین ترتیب قبرستونی ( یا به تعبیری آرامگاه) از ویدئو های ممنوعه تولید میشه که هر چی بزرگتر و بالا و بلند تر باشه صاحبانش آثار رو خوشحال تر خواهد کرد. صاحبانی همچون کمپانی برادران وارنر و …

این ابزار یک ویرایشگر مطلوب و در عین حال کارا در اختیار کاربران قرار می ده تا اون ها به راحتی به تولید فونت های خودشون از نوع TrueType بپردازن و در صورتی هم که مایل بودن اون رو با سایرین به اشتراک با مجوز Creative Common بگذارن و اون رو در گالری ویژه ای که برای این کار تدارک دیده شده قرار بدن. برای نشر هرچه بیشتر این سرویس و محبوب تر شدنش ، توسعه دهندگان اون ابزارکی ( Widget ) رو تدارک دیدن تا افراد به آسانی بتونن ساخته هاشون رو در وبلاگ ها و سایت هاشون در معرض دید عموم قرار بدن.

تنها لازمه استفاده از این سرویس ایجاد یک حساب کاربری رایگان هست که تنها یک دقیقه وقت نیاز داره. من که از کار با این ابزار لذت بردم و البته یه چیزایی هم ساختم که روم نشد اون ها رو به اشتراک بذارم.

برای رفتن به سایت FontStruct کلیک کنید.

این جمله ای هست که ممکن هست خیلی از آزاد کار ها از جمله خود من بارها به زبون آورده باشن. به دلیل حاشیه امنیت پایینی که بعضی اوقات از لحاظ داشتن مشتری و درآمد زایی گریبان آزاد کار ها رو می گیره، همیشه ترسی توی دل اونها هست که مبادا سفارش کاری جدیدی از جانب مشتری سر نرسه و با مشکلات مالی مواجه بشم. در واقع اکثر آزاد کارها برخلاف مدل های سنتی که در اون افراد از حقوق و مزایای ثابتی برخوردار هستند، نمی تونن اطمینان خاطری بابت کسب در آمد داشته باشن که همین امر برای اون ها استرس زا میشه و باعث میشه که همیشه تشنه دریافت سفارشی جدید باشن. همه آزاد کارها روزهایی رو تجربه کردن که هیچ سفارش قابل توجهی دریافت نکردن و در حسرتش موندن و پیش خودشون روزهای پررونقی رو تجسم کردن. اما دیری نمیگذره که یه دفعه سیل سفارشات از این ور و اون ور سرازیر میشه و آزادکار رو بر سر چند راهی قرار میده. خاطره تلخ گذشته و ترس از آینده باعث میشه که آزاد کار چند سفارش کار رو با هم قبول کنه و فشار مضاعفی رو بر دوش خودش چه از لحاظ روحی و چه از لحاظ جسمی تحمیل کنه که خود من بارها برام این حالت پیش اومده. البته چنین عواملی نباید باعث بشه که روحیه آزاد کاری از بین بره. چرا نقاط قوت بسیاری هم در این حوضه نهفته هست که به مرور اون ها رو هم مطرح خواهم کرد.

داستان امروز کامیک استریپ ما هم درباره همین موضوع هست و قصد داره تا پریشان حالی آزادکارها رو در چنین حالاتی به تصویر بکشه. همون طور که مشخص هست در تصویر ابتدایی یک آزاد کار رو می بینیم که در حال گلایه کردن از شرایط هست و میگه “من دیگه نمیتونم پروژه های بیشتری رو قبول کنم. داغون شدم” . در قسمت بعدی دختری که مخاطب اون هست به اون متذکر میشه که ” تو قبلا هم این حرف رو زدی” و با کنایه ازش می پرسه که “امروز چند تا کار جدید گرفتی؟”

در نهایت در بخش آخر فرد آزاد کار با بی حوصلگی و خستگی میگه ” امروز سه تا کار جدید گرفتم، اما بعد از این قول میدم که دیگه کار جدیدی رو قبول نکنم” . این گفته که برای دختره تکراری و نخ نما شده اون ( دختره ) رو مجبور میکنه تا از سر دلسوزی هم که شده به آزاد کار بگه که “مجبورت میکنم کمی استراحت کنی…”

من از دلالی هیچ چیز نمی دونم و خوشم هم نمیاد ازش. توی جامعه ای زندگی می کنم که واسطه گری حتی توی گپ دوستانه یه بچه یازده ساله با دوستش نمودار هست. هر جا میری صحبت از زمین و مسکن و طلا و بنزین هست. ادم وقتی توی همچین جامعه ای بزرگ بشه خیلی زجر می کشه. مخصوصا اگر ایده آل گرا باشه و به جاهای دیگه دنیا سرکی کشیده باشه. همه این ها رو گفتم تا مرثیه تکراری منزوی بودن صنعت IT رو درایران و از دیدگاه خودم در جملاتی به تصویر بکشم.

اگر سری به لیست برترین های صنعت که هر ساله توسط مجله های معتبر از جمله بیزینس ویک منتشر میشه زده باشید و یا بزنید با تعدد شرکت های IT محوری مواجه خواهید شد که دهه اخیردر صدر لیست جا خوش کرده اند. شرکت هایی همچون IBM, Apple و… که پتانسیل های بالای این شاخه رو به خوبی یاد آور می شن. اما اگر نگاهی به داخل کشور و وضعیت اسفبار این صنعت بیندازیم کاری جز تاسف خوردن نمی تونیم بکنیم. خصوصا اینکه طی یکی دو سال اخیر زخم های زیادی بر پیکره IT کشور که خود به اندازه کافی مشکل دار بود وارد شده. از بلا تکلیفی طرح تکفا گرفته تا مظلوم واقع شدن آن در تخصیص بودجه از جانب دولت. همین معضلاتی که در سطح کلان شکل می گیره باعث میشه تا در سطح خرد مشکلات دو چندان بشه و فعالان این حوضه مدام از جریان جهانی عقب بمونن.

با توجه به رشد چشمگیر کاربری اینترنت در میان اقشار مختلف مردم از جمله ایرانیان و جوان های ایرانی بر آن شدم تا چند خطی در مورد شبکه های اجتماعی اینترنتی برای خوانندگان بنویسم.

سایت های اینترنتی در روزگاران آغازین تنها محلی برای نشر مطالب و محتوی صاحبان سایت ها بود که در آن روزگار مجالی برای مشارکت و تعامل مخاطبان وجود نداشت. به تدریج با رشد فن آوری ها و همه گیر تر شدن و عمومی تر شدن کاربری اینترنت کاربران حضور چشمگیر تری در دنیای سایبر نشان دادند. به این ترتیب موجی از تعاملات اجتماعی با ماهیت اینترنتی به صورت ملموسی در میان کاربران رواج یافت. نمونه هایی از این موج ها را می توان در سایت های شبکه اجتماعی از قبیل orkut ،MySpace ,Digg و مدل وطنی آن یعنی cloob و Balatarinو... را مشاهده کرد.

دلیلی که باعث شده چنین شبکه های از موفقیت خوبی برخوردار شوند رنگ بوی اجتماعی آن هاست چرا که انسان موجودی اجتماعیست. از همین رو کاربران با حضور خود صورتی جدید از تعاملات اجتماعی سنتی را به وجود می آورند که شاید تجربه کردن برخی از این تعاملات به دلیل هنجارهای جامعه کاربران غیر ممکن باشد و یا حتی غیر ممکن باشد.

تالار گفتگو

تالار گفتمان (FORUM) چیست ؟

اول از همه باید بدونیم که معنی کلمه FORUM چیست؟
فروم در زبان لاتین به معنی " میدان، بازار،محل مجمع عمومی، دادگاه و ... گفته می شه که در اینترنت و کامپیوتر منظور یک مجمع عمومی هست که هر کس از هرجای دنیا می تونه توی یک فروم عضو بشه و با اعضای دیگه در هر ضمینه ای مشورت کنه!

در تالار گفتگو معمولا مدیر ( مدیران ) اصلی سایت که منظور Admin هست، یک سری تالارهای گفتگو رو مشخص می کنه که اعضا و کاربران سایت در اون ضمینه ها اطلاعات، تجربیات، و ... رو به اشتراک بزارند!

فروم ها به دو دسته تقسیم می شن که شامل فروم های عمومی و تخصصی هستند، فروم های تخصصی شامل انجمن هایی در موارد خاص هستند مثل فروم ما که فقط به کامپیوتر و موبایل اختصاص داره که یک فروم تخصصی کامپیوتر محسوب می شه! ولی فروم های عمومی شامل بحثهایی از سرتاسر کره زمین هستند مثل کامپیوتر، ماهی گیری ، دوچرخه سواری ، ورزش و اسلحه و ....!!!

میشه گفت تالار گفتگو یا تالار گفتمان یکی از بهترین ابزار اینترنت برای یادگیری در هر ضمینه ایست، چرا که از سرتاسر دنیا افرادی با اطلاعات زیاد و کم یکجا جمع میشن و اطلاعات خودشون رو ( share میکنن ) به اشتراک میذارن.

در فروم یک سری قوانین کلی مطرح میشه که همه موظف به رعایت اونا هستند، چه کاربری که ثانیه ای از عضو شدن اون نمیگذره چه Admin سایت! همونطوری که در هر جامعه ای یک سری قوانین برای عموم جامعه تعریف می شه که همه موظف به رعایت این قوانین هستند و تعدی از قوانین همیشه دردسر رو به دنبال داشته!! پس بهتره همین الان قوانین رو با دقت بخونیم که برای کسی مشکلی پیش نیاد !

در هر فروم کاربران نسبت به فعالیت ، قابلیت و اطلاعاتشون دسته بندی میشن و درجاتی رو از سوی سایت یا مدیر سایت دریافت می کنن. از قبیل Member ، Senior Member ، Moderator و... که این شکل یا نوع نامگذاری این درجات در هر فروم بسته سلیقه مدیر سایت تعیین می شود که از روی این درجات به راحتی می توان فهمید که هر کسی چه وظیفه ای رو در این جامعه به عهده داره؟!!

من کمی توضیح میدم :
هر کسی که به عضویت سایت در می آید یک Member حساب میشه که هر Member می تونه :
- تاپیکهای دیگران رو ببینه و به اونا پاسخ بده
- فایلها رو از سایت دانلود کنه
- در مورد یک تاپیک گزارش خطا بده
- تاپیکهای خودش رو پاک کنه یا تغییر بده
- به اعضای سایت پغام خصوصی بفرسته و از اونا پیغام بگیره
- و کارهای عادی دیگر در سایت ( آواتر ، جستوجو و ... )

اما مدیران سایت که به چند دسته تقسم می شن در واقع نقش پلیس و معلم رو توی این جامعه بازی می کنن!

مدیران انجمن ها:

- هر شخص می تونه مدیر یک یا چند انجمن باشه که این درجه از سوی مدیر اصلی سایت یا Admin تعیین میشه.
مدیر هر انجمن مثلا مدیر انجمن گرافیک از قسمت نرم افزار ، در کلیه بخشهای انجمن گرافیک مدیر است و علاوه بر کارهایی که یک Member می تونست انجام بده؛ می تونه:

- تاپیکهای دیگران رو پاک کنه یا تغییر بده
- یک تاپیک رو قفل کنه یا انتقال بده یا تقسیم موضوع کنه
- IP نویسنده رو ببینه

اما یک مدیر فقط در انجمن تحت نظارت خودش می تونه این کار رو انجام بده، یعنی مدیر بخش گرافیک نمی تونه در بخش موبایل تاپیکی رو تغییر بده یا پاک کنه !
هر مدیر در تمام انجمن هایی که مدیریت اونا رو به عهده نداره همانند یک Member است!

اما درجه ای بالاتر از Moderator ها، Super Moderator ها هستند که به عنوان یک مدیر برای تمامی انجمن ها و تالارها در نظر گرفته می شه که کل تاپیکهای سایت رو می تونه پاک کنه یا تغییر بده!
در واقع یک مدیر هست که بر تمام تالارها نظارت داره و به همین دلیل به Super Moderator ها، شورای نظارت گفته می شود!

ولی Administrator که مدیر اصلی سایت هست کلی ترین وظیفه رو بر عهده داره دسترسی اون به همه قسمتهای سایت هست و می تونه تمام کارهایی که Super Moderator انجام میده رو انجام بده اما همه از طرف Admin انتخاب میشن و Admin میتونه Super Moderator رو برکنار کنه و شخصی دیگه ای رو برای این کار در نظر بگیره...

کارهایی که Admin می تونه انجام بده بسیار زیاد هستند، من به مهمترین اونا اشاره می کنم:

- تعیین مدیران و شورای نظارت
- تعیین موضوع انجمن ها
- محروم کردن شخصی از اعضا و جلوگیری از ورود او به سایت
- حفظ امنیت سایت
- طراحی و تغییر قالب سایت
- و ...

سایت هایی که این بار قصد معرفی آنها را داریم تحت نام Generator ( تولید کننده) شناخته می شوند. نحوه کار بدین صورت هست که این سایت ها بر اساس کاربری خود مقادیری را از کاربر گرفته و محصولی را تحویل می دهند. به عنوان نمونه می توان از ساخت یک لوگو از طریق همین وب سایت ها نام برد...

برای ادامه مطلب بر روی لینک ادامه کلیک نماید.

سایتی را که این بار قصد معرفی آن را داریم سایتی بسیار مفید برای تمامی افراد خواهد بود. بسیار پیش آمده

که نیازمندیم تا فایلی را از فرمتی به فرمت دیگر ( مثلا از PDF به DOC ) تبدیل کنیم و نبازمند مبدلی قابل اطمنیان بوده ایم. بدتر آنکه در شرایطی قرار گرفتیم که کامپیوتر شخصی خود را هم در اختیار نداشته ایم و می بایست در زمانی کوتاه از پس این کار بر بیاییم. خب چاره چیست؟

چاره این مشکل را می توان در سایت Zamzar یافت، سایتی رایگان که با ارائه خدمات تبدیل فرمت ها به یکدیگر به شما امکان می دهد که از این پس در سراسر دنیا به راحتی بتوانید اقدام به تبدیل فایل های خود به دیکدیگر نمایید. روال کار بدین صورت هست که ابتدا باید فایل منبع را در سایت آپلود کرد و سپس نوع فرمت نهایی را برگزید و در نهایت با وارد کردن آدرس ایمیل خود به انتظار دریافت فایل تبدیل شده نشست. با استفاده از این سرویس می توان اسناد صوتی ، تصویری، نوشتاری و ویدئویی را به یکدیگر تبدیل نمود.

البته باید یادآوری کرد که در هنگام تبدیل اسناد مهم باید مراقب بود و هر سندی را که حاوی اطلاعات حیاتی می باشد از این طریق تبدیل نکرد. به هر حال این روز ها با فراگیر شدن تب Web ۲ شاهد رشد قارچ گونه چنین سایت هایی هستیم که سرویس هایی مفید را به کاربران ارائه می دهند.

آدرس سایت:

http://www.zamzar.com

دیگه نتونستم طاقت بیارم. راستش خیلی وقته که به جای اینترنت توی ذهنم مطلب برای وبلاگ فرضی خودم می نوشتم. از هر چیزی که می تونستم می نوشتم. با خودم میگفتم هی پسر اگر این ها رو منتشر میکردی شاید معرکه می شد، اما خب نکردم. دقیقا هم نمیدونم چرا این کار رو نکردم. اما یه دلیلش میتونه یکی از خصلت های عجیبم باشه که من اسمش رو متمایز بودن میذارم، باشه. عموما دوست دارم که هر چیزی رو که زیاد طرفدار پیدا میکنه و کلی طرفدار میره سمتش رها کنم و به چیزی مشابهش که کمتر این حالت براش پیش میاد رو بیارم. مثلا هیچ وقت نرفتم سمت فتو شاپ در حالی که نسخه های ما قبل 5 اون رو هم از نزدیک تجربه کرده بودم. اما وقتی شدیدا نیاز گرافیکی پیدا میکردم به سختی راه حل خودم رو پیدا میکردم و میکنم. البته هنوزم اینطوری هستم.شاید مسخره به نظر بیاد ولی خب منم استدلال های خودم رو دارم.

داشت یادم میرفت بگم; خلاصه این شد که یه دفعه تصمیم گرفتم سکوت چندین ساله، شاید بیش از 6 سال رو بشکنم و به اصطلاح وبلاگ نویس بشم. که خب شدم. برام مهم نیست که فلانی و فلانی بیان تعریف و تمجید کنن یا کلی بد و بیراه بارم کنن، برام این مهمه که بنویسم تا شاید اون چیزی که دنبالشم اتفاق بیفته.