سال نو مبارک.

قبل  اينكه برم سراغ  اصل مطلب بايد تكليف دو مساله رو روشن كنم.

۱) خوانندهاى غير انديشه اى، حساب بچه هاى 107 و دبيرستان انديشه از شما ها جداست. من با اين آدم ها(؟!؟)  ۴ سال "زندگى" كردم. با هم نصف دنيا رو به فلان داديم ( و خب نا گفته نماند كه نصفه ى ديگه ى دنيا هم متعاقبا مارو به فلان داد). حقيقتش اينه كه اگه اينجا ميام و مينويسم فقط واسه خاطر  ايناست. به قول جناب ابولاحرارى ( كه كج بيل تو ما تحتش كه آنقدر تايپ فارسيه اسمش سخته ) : بقيه تون "مُحَلى! از اِعراب" ندارين. يعنى بود و نبودتون واسه من يكى فرقى نميكنه. اين هارت و پورت هاى هميشگیم تو مطالبم هم واسه اينه كه اين موضوع رو قشنگ بفهمين و خودتون رو با اونا قاطى نكنيد. ميخواستم اين قضيه رو تو مطلبى كه قراره در مورد اين بلاگ بنويسم توضيح بدم، ولى ديدم گويا بعضى بچه هاى 107اى و انديشه اى لحن تند مطلب قبل رو به خودشون گرفتن. اينه كه حالا گفتم

۲) از رو كامنت هاى آخرى كه رو مطلب قبليم گذشته شده اينجورى بر مياد كه من رفتم و سر زدم به بلاگ بعضى ها و احيانا كامنت هم گذاشتم. اگر اينطوره همينجا بگم كه من نبودم. احتمالا كار نويد و هدفشم اين بوده كه كساى بيشترى اين مطالب رو بخونن و احتمال اينكه اين نوشته ها به درد كسى بخوره بره بالا. من نه تنها مخالفتى با اين كارش ندارم كه ازش ممنون هم هستم. ولى از حالا بگم كه اگه رو نوشته هاى من كامنت ميزارين به اميد اينكه منم بيام بلاگ شما رو بخونم و هى واستون پپسى وا كنم از بيخ كور خوندين. تنها بلاگى كه من چك ميكنم و توش مطلب مينويسم همينه و از اين كامنت بازى ها و تعارف تيكه پاره كردن ها هم حالم به هم ميخوره. واسه ى اين دارم اين حرفارو ميزنم كه نمى خوام كسى اينجا كامنت بزاره به اميد مشترى جمع كردن واسه بلاگ خودش. اگه اين مطالب واستون جالبه بخونيد. اگه نه هری.

خب! قرار بود من راجع به معيار هاى شخصيم در سنجش  گيتاريست ها بنويسم. منتها هرچى زور زدم ديدم نمى تونم مستقيم بنويسمشون. اكثر كسايى كه ميان اينجا خودشون دستى به قلم دارن و ميدونن كه چيزايى هست كه آدم نميتونه رك و پوس كنده بياره رو كاغذ. اينه كه سعى كردم يه جور ديگه چارچوب ذهنيم رو توصيف كنم.

واسه من سه گروه گيتاريست بيشتر وجود ندارن. بقيه كلنگ با ساز تو دستشون فرقى نداره.

1) گيتاريست هاى خوب
2) گيتاريست هاى خفن
3) گيتارسيت هاى خدا

(ادامه مطلب را با کلیک بر روی ادامه مطلب بخوانید...)

در پى خودزنى هاى وحشيانه ى نويد و تهديدات ظاهرا جديش در راستاى اقدام به خودسوزى در ملا عام ( و از ترس شكايت آحاد ملت نه چندان مسلمان از مرگ و مير ناشى از بوى گند گاز هاى حاصل از سوختن نويد و پى گيرى هاى احتمالى كنوانسيون منع گسترش صلاح هاى كشتار جمعى سازمان ملل و متعاقبا لو رفتن اين جناب به عنوان علت العلل نشر گاز ) سرانجام اين جناب بر آن شدم كه با چند(ده) روز تاخير به قول خود عمل كرده و شروع به نوشتن كنم.

(شايان ذكر است كه در راستاى قلمى كردن سطور فوق، ادبيات فارسى چندين بار به زير شخم عميق رفت)

خب ديگه لوس بازى بسه. بريم سر اصل مطلب. قرار بود شروع كنم به نوشتن مطلب راجع به گيتاريست هاى بزرگ. ولى ديدم همينجورى نميشه و لازم كه تكليفِ يه سرى مسایل از همين اول كار مشخص بشه: 

اول) به غير از مطلبى كه قرار در مورد اين جمع و اين بلاگ بنويسم، اينها تنها مطالبى خواهند بود كه من با لحن جدى نوشتم، مينويسم يا خواهم نوشت! موسيقى تنها چيزيه كه واسه من ارزش جدى گرفته شدن داره. بقيه ى دنيا رو به تخمم هم نميگيرم و مسلمآ به تخمم هم نيست كه بقيه ى دنيا هم متعاقبآ من رو به تخمشون نگيرن.

دوم) اصلآ چرا ميخوام به خودم دردسر بدم و مطالبى بنويسم كه ميدونم احتمالآ هيچكى نمى خونه و اگرم بخونه هيچى ازشون نمي فهمه؟

جواب: من عاشق گيتار برقيم. و معتقدم كه وضعش تو ايران شديدا اسفباره. اين كه ما ايرانى ها وارد كننده هاى بد و مصرف كننده هاى بدترى هستيم يه واقعيته. يا جنس خوب وارد نمى كنيم يا به بدترين نحو ازش استفاده ميكنيم. محصولات فرهنگى وارداتيمون هم از اين قاعده مستثنا نيستن. مثال بارزش هم اينترنت. اما علاوه بر بی جنبگی ذاتی ما جماعت، يه عامل ديگه هم از نطر من به وخامت اوضاع دامن مى زنه و اونم نا آگاهى مردمه. اگر مصرف کننده ها با توانايى ها و ويژگى هاى ابزارى آشنا باشن، مسلما بهتر ازش استفاده ميكنن. اين روزا اكثر كسايى كه ميرن سراغ گيتار برقى، يا از ننه شون قهر كردن، يا مي خوان جلو اين و اون افه بزارن، يا جفتش. نه به عمرشون ساز زدن نوازنده هاى بزرگ رو شنيدن نه از نقاط ضعف و قوت اين ساز خبر دارن. درسته كه تو هر قشرى نخاله هم پيدا ميشه، ولى مساله اينه كه بين گيتاريستاى ايرونى تقريبا الا نخاله چيز ديگه اى پيدا نميشه! اينجاس كه من احساس ميكنم به عنوان كسى كه به اين ساز علاقه داره وطيفه دارم تا جايى كه ميتونم به بقيه هم معرفيش كنم.

سوم) اصولا به بحث كردن اعتقاد ندارم. از نظرم وقت تلف كردنه. اما از اونجايى كه هدف اين نوشته ها اينه كه ملت يه چيزى ياد بگيرن و ممكنه واسشون سوال پيش بياد راجع به بعضى نكات، استثنآ كامنت رو فعال ميكنم. ولى همينجا بگم كه ببينم دارين حرف مفت ميزنين جواب نميدم. فقط به سوال هاى مربوط به موسيقى جواب ميدم. در ضمن من اينجا اون طورى كه دلم ميخواد مينويسم. اگه خوشتون نمياد نخونيد. همین که هست.

چهارم) سليقه يه بحث شخصيه. هيچكى نمى تونه به كسى خرده بگيره كه چرا فلانى رو دوست دارى بلانى رو نه. مثلآ اينكه كسى اينجا بگه من محمد رضا گلزار رو (به عنوان يه گيتاريست) از JOE SATRIANI بيشتر دوست درم واسه من عجيب ولى قابل قبوله. ولى اگه در بياد بگه گلزار از SATRIANI گيتاريست بهتريه (نخندين، واسم پيش اومده كه ميگم) اونوقت خونش حلاله. اين كه کی بدتره و كى بهتر يه بحث فنيه. سواد نوازندگى و موسيقى ميخواد. اگه سوادش رو ندارين لطفا "زر" نزنيد.

پنجم) حقيقت اينه كه نميشه راجع به هنر و هنرمند حرف زد و سليقه به خرج نداد. حتى ميشه گفت بخش اعظم كار سليقست. اينه كه - با اينكه از اين كار خيلى متنفرم - سعى ميكنم تو مطلب بعد توضيح بدم كه خوب و بد يه گيتاريست رو تو ذهن من چى مشخص ميكنه. و اصولا كى از نظر من خوب ساز ميزنه و كى بد

در پی جشن و سرور و پایکوبی خود جوش و مردمی من هم به سیل خروشان هم وطنان کثیرم پیوستم و در میان هل هله و غریو شادی میلیون ها نفر نجوای خرد شدن برگ های پاییزی را به زیر مصداق تبرجم (پوتین) می شنیدم .

و با سوالاتی که در مخیله می گذشت همسفر شدم:

۱. مختصات نقطه وقوع سر ایران چیست؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش سرش کجاش است؟)

۲. چه مواردی باعث بلندی آن می شود؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چه چیز هایی موجبات حرکت رشد گونهُ سرش می شود؟)

۳. چقدر جهش لازم است تا سر را برای موصوف صفت بلند شایسته بدانیم؟

(یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چقدری بلند شود می گوییم بلند شده؟)

۴. این بلند شدن سر را فقط رییس جمهور می فهمد یا همه حاضران در ایران متوجه خواهند شد؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش اگر سر ایران است پس همه ایران بلند شدنش را حس می کند اگر فقط آقای رییس جمهور می فهمد پس سر خودش بلند شده که بدا به حالمان تا کوتاه شود دوباره)

۵. البرادعی چه رابطه ای با بلند شدن سر ها می تواند داشته باشد؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چطور سر کل ایران بلند شده که ما خودمان نفهمیدیم اما البرادعی از آن سر دنیا گزارش بلند شدن سر ما را می دهد؟)

۶. سر با زیر سر چقدر فاصله دارد؟ (یا به عبارت ۱۰۷ فهمش چطور یک گزارش هم می گوید سرش بلند شده هم می گوید زیر سرش بلند شده؟)

نکته !!٬٫¤٪×،*()ـ+"!

 گزارش را از بالا به پایین که بخوانیم زیر سرش بلند شده که دنیا برایمان این گونه می خواند (دنیا منهای کاسترو و چاوز و ارتگا)

همان گزارش را از پاین به بالا بخوانیم خود سرش بلند شده که دولت فخیمه عدالت محور برایمان می خواند.

" حالا در چند کلمه ، وضعیت را برای شما روشن می کنم." این را کنت می گوید در حالیکه به سمت دو مرد بر می گردد. برای دلیلی که من نادیده می گیرم، آقای کشیش که سرشار از حسن نیٌت هستند، متقاعد شدند که این من هستم که ... برای چه از گفتن این کلمات هراس داشته باشم؟ 

Prendre congeََ (جدا شدن)  

-Au revoir {oghvooagh} ((خداحافظ monsieur/madame/mademoiselle/messieurs-dames {mesiyo-dam}

((آقایان-خانمها

-Au revoir/ salut Anne-marie/Naivid/Parham/Hamed

وقتیکه داریم از کسی جدا می شیم ولی قرار ببینیم دوباره...

-A tout de suite {a tood sooit} ((تا چند دقیقه بعد

-A plus tard {a ploo tagh} (یکم دیرتر ولی در همان روز)

-A la prochaine {a la pkhoshen} (تا بعد ولی نامشخص)

بعد از یه چند ساعت کار کردن بر روی مدل ناگهان تفکر عمیقی منو غرق خودش کرد که بیشتر تو مایه های تفکرات نهیلیستی بود. هر چه بیشتر سعی میکردم از تو این تفکرات خودمو بکشم بیرون بیشتر در گیر میشدم. زحمات زیادی تا اون لحظه برای اون طرح کشیده بودم تا به یه مدل نزدیک به واقعیت تبدیل بشه ولی راه حل ساده ای که پیش روم بود خیلی وسوسه انگیز بود! که طبق نامعمول من بهش تن دادم و تصمیم گرفتم که ماتحت گرامی خودم رو از گزند و دریدگی جزییات پایان کار رهایی بدم و ...

(بقیه در ادامه مطلب)

در آنجا آنها بدون حرف و بی حرکت چه می کردند؟ توقف یک صحنه ی رقت انگیز، از قرار گرفتن در این سکوت خیلی عمیق که به نظر می رسید صدا در آنجا حلقه هایی فشرده شده مانند شنی در آب را ترسیم می کند، کمتر آزار دهنده است.

بیش از یک بار، مگره خستگی سن فیاکر را احساس کرد. اما کشیش ! او از پا در آمده بود و انگشتانش بر روی کتاب دعا حرکت می کردند.

"ببخشید که مزاحمتان شدم..."

این یک طعنه بود اما نمی توانست از روی میل و خواسته باشد. آیا مزاحمتی برای افرادی که به مانند اشیاء بی حرکت هستند وجود دارد؟

" خبرهایی از بانک دارم..."

با توجه به رشد چشمگیر کاربری اینترنت در میان اقشار مختلف مردم از جمله ایرانیان و جوان های ایرانی بر آن شدم تا چند خطی در مورد شبکه های اجتماعی اینترنتی برای خوانندگان بنویسم.

سایت های اینترنتی در روزگاران آغازین تنها محلی برای نشر مطالب و محتوی صاحبان سایت ها بود که در آن روزگار مجالی برای مشارکت و تعامل مخاطبان وجود نداشت. به تدریج با رشد فن آوری ها و همه گیر تر شدن و عمومی تر شدن کاربری اینترنت کاربران حضور چشمگیر تری در دنیای سایبر نشان دادند. به این ترتیب موجی از تعاملات اجتماعی با ماهیت اینترنتی به صورت ملموسی در میان کاربران رواج یافت. نمونه هایی از این موج ها را می توان در سایت های شبکه اجتماعی از قبیل orkut ،MySpace ,Digg و مدل وطنی آن یعنی cloob و Balatarinو... را مشاهده کرد.

دلیلی که باعث شده چنین شبکه های از موفقیت خوبی برخوردار شوند رنگ بوی اجتماعی آن هاست چرا که انسان موجودی اجتماعیست. از همین رو کاربران با حضور خود صورتی جدید از تعاملات اجتماعی سنتی را به وجود می آورند که شاید تجربه کردن برخی از این تعاملات به دلیل هنجارهای جامعه کاربران غیر ممکن باشد و یا حتی غیر ممکن باشد.

دو قرارگاه

"بگذارید ببینم آیا آقای کنت میتوانند..."

اما مگره ¹ نگذاشت که سرخدمتکار جمله اش را تمام کند. وارد راهرو شد و در حالیکه سرخدمتکار آهی از خشم می کشید٬ به سمت کتابخانه رفت. دیگر حتی راهی برای نجات ظواهر هم وجود نمی داشت ! مردم به مانند وارد شدن به یک آسیاب، داخل می شدند ! یک بی نظمی و از هم پاشیدگی کامل بود !

قبل از بازکردن در کتابخانه، مگره لحظه ای توقف کرد، اما بیهوده بود، زیرا هیچ سر و صدایی به گوش نرسید. این همان چیزی است که به ورودش حالتی تاثر برانگیز داد. او با خیال اینکه شاید کشیش در جای دیگری باشد، در زد. به زودی صدایی خیلی واضح، آرام، در سکوت مطلق اتاق بلند شد:

" بفرمائید ! "

مگره در را هل داد و به طور اتفاقی در برابر دهانه ای از گرما متوقف شد. کنت سن فیاکر ² ایستاده و به حالتی آرام تکیه کرده بر میز گتیک، او را نگاه می کرد.

در کنار او، کشیش با نگاهی خیره به فرش، حالت خود را به طور سرسختانه ای حفظ می کرد، مثل اینکه حرکتی کافی بود تا راز او را فاش کند.

Saluer (dire « bonjour »…){salooe(digh "bo(n)¹zh²oogh³")}

سلام کردن(گفتن"روزبخیر/سلام")

-Bonjour(monsieur, madame, jeune homme, tout le monde), Comment allez-vous ?/ Comment ça va ?/ça va ?{bo(n)zhoogh(mosiyo, madam, zhonom, toolmond),koma(n) tale voo?/ koma(n) sava?/ sava?}

-سلام(آقا، خانم، دوشیزه، آقا پسر، همه)، چطور هستید؟/خوب هستید؟/خوب هستی؟)

-Bonsoir{bo(n)sooagh}

-شب بخیر(در اواخر عصر یا اول شب)

-Salut Virgine (Navid), ça va ?{salu Vighzhin(navid), sava}

-سلام ویرژین(نوید)، خوبی؟

Réponses :
{ghepons}

جواب ها:

-ça va bien. Et vous ?{sava biya(n), e vu}

-خوبم و شما؟

-ça va(bien). Et toi ?{sava (biya(n)), e tooa}

-خوبم و تو؟

-Pas mal,(merci). Et vous même ?{pa mal,(meghsi), e voo mem}
بد نیستم،مرسی.و خود شما؟

-(Très)bien merci.{(tkh⁴e) biya(n) meghsi}
خیلی)خوب مرسی)-

1-(n):صدای ان از توی دماغ باید بیاد
2-zh:صدای ژ
3-gh:صدای ق

4-kh:صدای خ

ابر آزادی برآمد باد نوروزی وزید       وجه میخواهم و مطرب که میگوید رسید

می خوام اگه بشه هر روز یه فال حافظ داشته باشیم