در جنگ کره (53-1950) هواپیماهای ترابری ارتش آمریکا عمدتا متعلق به جنگ جهانی دوم بودند و ارتش آمریکا نیاز به هواپیماهای جدیدتری داشت. بنابر این در سال 1951 مناقصه ای برای ساخت یک هواپیمای ترابری نظامی به اجرا گذاشته شد . در این مناقصه طرح شرکت لاکهید برنده و سی-130 نامیده شد که بعد ها به هرکولس شهرت یافت .
پس از گذراندن آزمایش های متعدد در سال 1956 خط تولید هرکولس راه اندازی شد. به زودی صادرات هرکولس هم آغاز شد و به نیروهای مسلح کشور های دیگر از جمله ایران راه یافت .
هرکولس در جنگ ویتنام قابلیت های خود را به خوبی نشان داد . و به راحتی در باند های کوچکی که یک یا دو کیلومتر با ویت کنگ ها فاصله داشتند عملیات نشست و برخاست را انجام می داد . در چنین شرایطی برای اجتناب از برخورد با آتش دشمن ، گاهی زاویه فرود چنان تند بود که خلبان حتی قبل از تماس با زمین ، رانش ملخ های هواپیما را معکوس می کرد !!!! .... و همه این عملیات ها در نامناسب ترین باندها انجام می شد.

دوستان عزیز همان طور که تا بحال بار ها در رسانه های مختلف مشاهده کرده اید برای هواپیماها بخصوص نوع جنگی آنها حروفی به اختصار گفته می شود (بخصوص نوع غربی آنها) که این حروف خود بیانگر نوع و کاربرد این هواپیما ها است. از اینرو برای آشنایی بیشتر شما گرامیان تعدادی از این حروف که استفاده و کاربرد بیشتری دارند برای شما جمع آوری گردیده است که امیدواریم مورد قبول قرار گیرد.

قرار بود این مطلب کاملتر از این باشد.

قرار بود ربطی داشته باشد با هدفی که ممکن است نداشته باشد.

قرار بود ادای دینی باشد به کسی که دینش را به سینما ادا کرد.

قرار بود . . .       . . . ولی نشد

شاید بعدها کاملتر شود. البته بسیار واضح است که شاید هم بعدها کاملتر نشود.

از نظر سرباز جوکر فیلم فرار است که آن علائم روی کلاه نظری را درباره ی دوگانگی انسان القا کند. یک مفهوم یونگی!

(ادامه مطلب را با کلیک بر روی ادامه مطلب بخوانید...)

خیلی خوشحال بودیم. گویی از یک رقابت سرسخت «یارکشی» بیرون آمده باشیم و حالا از نتیجه این تلاش چند روزه بسیار راضی و خوشحال و آن نتیجه چیزی نبود جز تشکیل کلاس و یا بهتر بگویم: باند مخوف و دردسر ساز (البته برای مسئولین) و خاطره ساز ۱۰۷ (برای خودمان).

و اینگونه بود که ۱۰۷ها با توجه به همت خودشان و صد البته روحیه دموکرات آقای روحیان(1) (معاون وقت دبیرستان نمونه اندیشه) گردهم جمع آمدند و هیچ کس حتی خود ما هم نمی دانستیم که این کلاس می تواند آبستن چه حوادثی در آینده باشد. ممکن است این سوال برای شما پیش بیاید که این جمع ۱۰۷ مگر چه ویژگی خاصی داشت که اینگونه از آن یاد می شود. که در این مجال نگارنده نیمه محترم (یعنی خود من) به آن ها اشاره می کنم.

این جمع به یاد ماندنی دارای خصوصیات «بی نظیری» بود که به اختصار به آن ها اشاره می کنم:

 

1- بسیار فعال و اکتیو بود

به طوریکه در طرفةالعینی یک کار ناممکن را ممکن می کرد. مثلا: از سر کلاس درس تا حضور در سالن سینما در کمتر از ۲۰ دقیقه

2- خلاقیت بسیار زیادی داشت

استفاده از هر نوع وسیله حمل و نقل نظیر وانت و . . .

چیدمان کلاس متناسب با دبیر درس: عادی، فشرده، نیمه فشرده، یکطرفه، کنفرانسی، منظم، غیر منظم، فوق غیر منظم (در بیشتر مواقع اینچنین بود).

از همه جالبتر اینکه هر کدام از این حالات در کمتر از سیم سوت در صورت نیاز به دیگری تغییر پیدا می کرد.

به عنوان مثال تغییر چیدمان در کلاس آمادگی دفاعی آقای سکوت از کنفرانسی به عادی در کمتر از 3 ثانیه.

3- بسیار متمدن بودند. (اینو بدون هرگونه شوخی می گویم)

 

4- در تنظیم وقت مهارت بسیار خوبی داشتند

مثلا تاریخ امتحانات را به دلخواه خود و البته با رای گیری جابجا می کردند (در بعضی مواقع برای چندین ماه یک امتحان هر هفته جابه جا می شد، مثل درس فیریک) و در نهایت اگر تاریخ امتحانی مورد نظر آن ها نبود آن را تحریم می کردند مثل درس عربی2

5- بسیار متحد بودند

بدون هرگونه مبالغه و تعصب می گویم که کلاس 107 یک روح بود در کالبد 27، 28 نفر دانش آموز (البته سایز کالبدها متفاوت بود مثلا نسبت کالبد ابراهیم تهرانی به موسوی 1 به 5 بود و یا نسبت قد افرا به من 12 به 1 بود).

107ها با هم سر کلاس می رفتند، با هم به ناهار می رفتند، با هم در چمن ها می نشستند و گلواژه می گفتند، با هم برای جلوگیری از خطر سقوط شیشه نوشابه پرتابی توسط موسوی فرار می کردند. با هم جیم می شدند با هم سینما می رفتند، با هم درس نمی خواندند و در نهایت اینکه با هم زندگی می کردند.

6- فرهیختگی از انواع گوناگون آن در این جمع یافت می شد. (بعدا در این باره صحبت خواهیم کرد)

فکر می کنم هر یک از دلایل فوق به تنهایی برای به خاطر ماندن آن گلشن کافیست. خاطره ای خوش و عزیز که به صراحت اعتراف می کنم که برای من دیگر در هیچ جا تکرار نشد. آن همه صفا و یکرنگی و دیگردوستی گویی در انحصار 107 بود و بس.

اینک هر یک ما مانده است و یاد آن همه لحظه های شیرین و آدم های دوست داشتنی.

یاد اون آهنگ هایی که حامد کریمی با دهان برای ما می زد (برای دانلود آهنگ اینجا کلیک کنید!). یاد شعرای بی محتوای پرهام، یاد شیرین کاریهای موسوی، یاد رشد تصاعدی افرا با اون کاپشن خلبانی معروفش، یاد کارهای بامزه محمدحسین آقایی، یاد ایرادات اساسی شاهرخ به قانون دوم نیوتن، یاد آکروبات جنگولک های موسی تاجیک، یاد تیکه های فرزاد بهمنیان، یاد خنده های مضحک احسان و مجتبی، یاد قیافه گرفتن های روشنفکرانه سعید راست خدیو، یاد خودکارهای نیمه و سر و ته خورده شاهرخ و . . . همه و همه در گنجینه خاطره های ما جزء گرانبهاترین ها هستند.

امید که وبگاه حاضر بتواند همچون ریسمانی این گوهرهای گنجینه خاطرات را گردهم آورد و روزهای خوش با هم بودن را دوباره بسراید.(۲)

« سرنوشت را باید از سر نوشت »

(1) آقای روحیان معتقد بود که دانش آموزان از اخلاق دموکرات او سوء استفاده کرده اند و او همیشه تا پایان سال از این غفلت خود در شکل گیری کلاس 107 به عنوان نقطه ای منفی در کارنامه خدمت خود یاد می کرد.

(۲) اولین مورد از موارد ۱۳گانه و وعده داده شده در شفاف سازی

انتخابات صندوق های پر از خالی یا پر از حضور واقعی یا آماری پر از سر در گمی

جشنواره فیلم فجر و جوایز به حق یا ناحق چه فیلم هایی سال آینده پرده های نقره ای سینماهای ورشکسته ما را رنگی می کند این رنگ امیزی رونق هم می دهد؟ اسکار هم در راه است فیلم طنزی  که در مورد فیلم ۳۰۰ ساخته شده چه هدفی را دنبال میکند؟ خودی است یا بی خودی فکر میکنیم خودی است یا کلا بی خود است؟ رد صلاحیت ها چه چیزی را ثابت کرد؟ تغییر سن رای دادن قبل ازهر انتخابات عملی سیاسی است یا واقعا فکر میکنند میبینند قبلا اشتباه میکردند حالا درستش را پیدا کرده اند؟ راهپیمایی ۲۲ بهمن خوب بود بد بود از وسط به کدام طرف بود بود نبود راهپیمایی را میگویم خوب تصاویر تلویزیونی که بود. فرح و بنی صدر در صدای امریکا چه گفتند اصلا چرا چیزی بگویند که چه؟ خوب شاید هم خوب گفتند اصلا به من چه؟ ما نمی نویسیم نمی توانیم نمی دانیم وقت نداریم موضوع نداریم خواننده نداریم امید نداریم یکی را نداریم همه را نداریم چه فرقی میکند حالا کمی اراجیف که پیگیری نمیخواهد میخواهد خودت پرو پیگیری کن

اخه این همه مناسبت رو سرم تلنبار شده بود سنگینی میکرد

بر آن شدم که کمی در مورد مدلسازی سه بعدی برای آنها که علاقمند به مدلسازی خودرو در نرم افزار 3dsmax هستن بذارم.

دوستان عزیز من فرض رو بر این میذارم که شما بر محیط 3dsmax تسلط کامل دارین و از طرف دیگر چون از تایپ فارسی متنفرم سعی میکنم مختصر و با حداکثر کارایی نکته هارو بگم.....

آقای ارواحیان ناظم ما یه پیکان مدل ۴۹ داشت که با زحمت فراوون به دست آورده بود. بیچاره اگه می فهمید به طور ناخواسته وارد یه شبکه بزرگ توزیع مواد محترقه شده و سودیم نمیبره شاید ناراحت میشد.

داستان از این قرار بود که خونه ایشون از بد روزگار سر کوچه ما بود. آقای از همه جا بی خبر شبا ماشینشو در خونه پارک می کرد. منم با احتیاط ترقه هارو جاسازی میکردم تو سپرو یه کم چسبم برا محکم کاری می زدم روشون. صبح اون روزم محموله رو صحیح و سالم تو مدرسه تحویل می گرفتم. با این کار هم با خیال راحت کاسبی میکردم هم اگه بهم چپ نگاه می کرد یه تماس با پلیس ۱۱۰ (که اون موقع ها تازه شروع به کار کرده بودو ۱۰۷تا بیشتر نبود) و خبر اینکه ناظم مدرسه ما ترقه میفروشه!   

(منتظر خاطرات بعدی من باشید)

۱- "بچه های آسمان" عنوان یک فیلم است.

۲- فیلم مذکور در سال ۱۳۷۵ یا ۱۳۷۶ توسط مجید مجیدی نوشته و کارگردانی شد.

۳- نکات ۱و ۲ فاقد ارزش هستند (جوش نیاورید و فقط صبر داشته باشید که: ان ا... مع الصابرین)

۴- مدت زمان فیلم ۹۰ دقیقه است.

۵- آن فیلم:

• برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر 1375

• برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر 1375

• برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر 1375

• برنده سیمرغ بلورین بهترین تدوین از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر 1375

• کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر 1375

• کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر 1375

• کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر 1375

۶- شما هم با من هم عقیده هستید که نکته ی ۴ بی اهمیت و نکته ی ۵ کم اهمیت است؟

(نکته ی ۶ که جای خود را دارد)

۷- در سال ۱۹۹۹ اسم این فیلم به عنوان تنها فیلم از ایران (تا به امروز و حتی تا به قبلش) از زبان یکی (مونث - و نمی دانم کی!) در اسکار همان سال به عنوان کاندیدای بهترین فیلم خارجی زبان شنیده می شود. (البته یک بار بیشتر شنیده نمی شود. چون برنده آن سال فیلم دیگری بود.)

۸- بنا به دلایلی کاملا شخصی نکته ی فوق نیز واجد ارزش نیست (از تکرار "فاقد ارزش است" خسته شدم)

۹- نکته چیست؟

۱۰- نکته تنها دیالوگ زیر است:

علی (با بازی عالی و زیبای میر فرخ هاشمیان): آقا ما باغبون هستیم، شاخه ی درخت هارو کوتاه می کنیم، خاک باغچه رو درست می کنیم، سمپاشی می کنیم.

پدر علی (با بازی این دفعه زیبا و عالی رضا ناجی): ماشاا... شما... خیلی بلدی!

دیالوگ فوق بسیار شبیه دیالوگی بود که امروز میان من و حامد(خ) (خ یعنی: خداوند او را حفظ کند که ما را از نابودی نجات داد) رد شد ولی بدل نشد (این بدل با آن بدل زیاد فرقی ندارد ولی یکی هم نیستند!).

دیالوگی که به سبب نابودی سرور (پرداخت نشدن پول Host و از بین رفتن فایل های قالب ما تا اطلاع ثانوی و فنا شدن هر چه پنبه بودیم تا به امروز و ...) میان من و حامد رد و بدل شده بود.

ولی آب از آب تکان نخورد. چرا که حامد مثل شیر وجود داشت و ما را از لب مرز نابودی صدا زد و گفت:

بیـــــــا اینور بچـــــــه

زحمات شبانه روزی حامد فقط نیم ساعت به طول انجامید و با این کارش ۳ کار را همزمان انجام داد:

• ثابت کرد که کارش را الحق بسیار خوب بلد است (و ما را به تعظیم بسیار واداشت).
• ثابت کرد که کار شبانه روزی اجبارا نباید یک شبانه روز به طول بیانجامد.
• چیز های دیگری هم ثابت کرد که از بیانش عاجزیم.

۱۱- حال علت بی اهمیت بودن موارد ذکر شده را فهمیدید؟

با تشکر بسیار از حامد

حتی بدون آنکه بدانیم دیر می شود، دیر می شود

و همه چیز آنقدر سرد و طبیعی جلوه می نماید که گویی از ابتدا دیر شده بود

و انگار دیریست که زود دیر شدن رسم زمانه شده است

امان که تجربه ها را همیشه دور از دیر شدن تقسیم می کنند

و جوانی و قدرت را قبل از آن

باز هم دیر شد

ومن دور از دیار

امن خود تنهای تنها

از اونجا که بلاگ راه افتاده بوده بود! اونم خیلی وقته و از قرار نا معلوم که منم عضوی ازش بودم بالاخره حاجی وارانه و با کلی منت سر خودم گذاشتن تصمیم گرفتم یه پست بذارم. من در میان (در وسط) اعضای ۱۰۷ تنها کسی بودم که سر و تهشو که میزدن فقط از ماشین و طراحی خودرو از این حرفا ازش میشنیدند بنابراین بر آن شدم مثل همه (تاکید میکنم"همه") روال ۶ سال پیشو پیش بگیرم و حوصله یه مشت آدم دیگه رو سر ببرم!!!

"اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب
گرذوق نیست تو را کـــژطبع جــانوری" !!

دوستدار یاران و روزهای از دست رفته و در یاد مانده...

دوست عزیز از اینکه باحوصله نظر دادید تشکر می کنم

اما باید بگم من کجای اون مطلب پیامبر رو متهم کردم اگر اتهامی بوده حتما مورد اتهام هم باید هنوز تو اون پست باشه چرا بی دقتی می کنید حتی از کوچکترین اظهار نظرشخصی اجتناب کردم اون پست جدای از فکریست که در ذهن شما ایجاد می شه و من مسولیتی در اون باره ندارم جدای از همه این مسایل فرمایشات شما تکراری بود. من در مطالب گذشته در بحث بررسی تعدد زوجات نمونه مشابهی از آنچه شما درباره دلایل تعدد آورده اید عرض کرده بودم مگر من دروغی به رسول خدا بسته ام که این طور بر افروخته اید ازدواج ام المومنین حفصه با پیامبر در تاریخ به ثبت رسیده دلایلش هم هرچه بوده ما اظهار نظری نکردیم.

کمی تامل و تعقل را چاشنی تعصب کنید

با هم اندیشیدن را بر قبای اندیشه ای نو بدوزیم